Program PIT 2013/2014

Najnowsza wersja profesjonalnego programu do wypełniania deklaracji podatkowych
PIT za 2013 rok i ich wysyłania przez internet online. Program jest już dostępny!

Pobierz bezpłatny program PIT 2013/2014

Wydatki na zakup leków

Ulga rehabilitacyjna - wydatki na zakup leków

Na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PDOF), odliczenie wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przysługuje podatnikowi będącemu osobą niepełnosprawną lub podatnikowi, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Przepisy określają dokładnie jakiego kręgu osób dotyczy możliwość skorzystania z ulgi, jak również rodzaj wydatków kwalifikujących się do tego odliczenia.

Podatnicy niepełnosprawni uprawnieni do ulgi rehabilitacyjnej to osoby posiadające:

  • orzeczenie o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, zdefiniowanych w odrębnych przepisach,
  • decyzję przyznającą rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową lub rentę socjalną,
  • orzeczenie o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
  • orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31 sierpnia 1997 roku.

Zgodnie z ustawą o PDOF wydatki na cele rehabilitacyjne może odliczyć osoba na utrzymaniu, której znajduje się osoba niepełnosprawna. Dodatkowe warunki, które muszą być spełnione w tym wypadku to:

  • osoba niepełnosprawna musi być: współmałżonkiem, dzieckiem własnym lub przysposobionym, dzieckiem obcym przyjętym na wychowanie, pasierbem, rodzicem, rodzicem współmałżonka, rodzeństwem, ojczymem, macochą, zięciem lub synową,
  • osoba niepełnosprawna nie może w roku podatkowym osiągnąć dochodu większego niż kwota 9.120 złotych.

Katalog wydatków podlegających odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o PDOF, a w nim w wymienione są m.in. wydatki na zakup leków. Warunkiem odliczenia jest fakt, że lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki (stale lub czasowo).

W świetle powyższego wynika, że aby skorzystać z ulgi na zakup leków nie wystarczy, że lekarz zaleci ich stosowanie, ale osoba która te leki przyjmuje musi być osobą niepełnosprawną uprawnioną. 

Wysokość odliczenia z tytuł zakupu leków, których stosowanie zalecił lekarz specjalista, osoba niepełnosprawna może odliczyć od:

  • dochodów jeżeli są one opodatkowane na zasadach ogólnych wg. progresywnej skali podatkowej,
  • przychodów jeżeli są opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych.

W obu przypadkach odliczenie jest limitowane w taki sposób, że konieczne jest aby omawiane wydatki w miesiącu były wyższe od kwoty 100 złotych. Kwota jaką odliczamy od dochodu (przychodu) stanowi nadwyżkę pomiędzy kwotą 100 złotych, a wydatkami poniesionymi na zakup leków w danym miesiącu. Suma tak ustalonych nadwyżek w poszczególnych miesiącach roku podatkowego stanowi kwotę ulgi jaką uwzględnia się w zeznaniu (Pit-37, Pit-36 lub Pit-28).

Przykład

Podatnik jako osoba niepełnosprawna na rencie, której lekarz specjalista zalecił stosowanie leków wydał na nie w poszczególnych miesiącach roku 2013 kwoty:

  • styczeń 150 zł.,
  • luty i marzec po 200 zł.,
  • od kwietnia do sierpnia po 90 zł.,
  • wrzesień 110 zł.,
  • od października do grudnia po 150 zł. 

Podatnik odliczy od podstawy opodatkowania kwotę 410 złotych, na podstawie wyliczenia:

  • kwota odliczenia za styczniu 150 zł. - 100 zł. = 50 zł.
  • kwota odliczenia w lutym i marcu (200 zł. - 100 zł.) * 2 m-ce = 200 zł.
  • od kwietnia do sierpnia kwota wydatków nie przekroczyła 100 zł.
  • kwota odliczenia za wrzesień 110 zł. - 100 zł. = 10 zł.
  • kwota odliczenia od października do grudnia (150 zł. - 100 zł.) * 3 m-ce = 150 zł.
  • suma 50 + 200 + 10 + 150 = 410 złotych.

Musimy pamiętać, że wydatki na zakup leków jak również inne podlegające odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej nie mogą być:

  • sfinansowane ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, PFRON lub ze środków NFZ, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo
  • zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane z tych funduszy, odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną z tych funduszy lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

Jeżeli podatnik uprawniony do odliczenia wydatków poniesionych na zakup leków wg. wskazania lekarza specjalisty zakupi je za granicą może kwoty wynikające z  zakupu uwzględnić w uldze rehabilitacyjnej.  Ustawodawca, dając prawo do odliczenia, nie zastrzegł, gdzie mają być one kupione.

Wydatki objęte ulgą rehabilitacyjną muszą być odpowiednio udokumentowane. W przypadku zakupu leków warunek ten spełniają faktury, które zgodnie z wymogami jakie muszą spełniać zawierają dane nabywcy jak również określają wydatkowane kwoty.

Jeżeli podatnik skorzystał z odliczenia i po przekazaniu zeznania rocznego do urzędu skarbowego zorientował się, że nie posiada właściwych dowodów potwierdzających prawo do ulgi, powinien złożyć korektę PIT.               

Ulga abolicyjna

Ustawa z 25 lipca 2008 roku o szczególnych rozwiązaniach dla podatników uzyskujących niektóre przychody poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. nr 143 poz. 894) wprowadziła z mocą wsteczną, ale korzystne dla podatników, przez co zgodne z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, rozwiązanie prawne  popularnie zwane "ustawą abolicyjną".

Określając ustawę abolicyjną jako rozwiązanie prawne mamy na myśli rozwiązanie problemu podatników, którzy udając się na migrację zarobkową nie chcieli pogodzić się z obowiązkiem zapłaty polskiemu fiskusowi podatku od dochodów osiągniętych ze źródeł położonych poza terytorium Polski, co do których obowiązuje lub obowiązywała metoda proporcjonalnego odliczenia. Ustawa abolicyjna wprowadziła :

  • podstawy prawne umożliwiające przywrócenie terminu rozliczenia z polskimi urzędami skarbowymi co najczęściej sprowadzało się do umorzenia zaległości podatkowych osobom, które nie chciały wiedzieć lub nie wiedziały, że ciąży na nich zobowiązanie podatkowe wobec polskiego budżetu.
  • ulgę abolicyjną tj. możliwości zwrot podatku stanowiącego różnicę między podatkiem obliczonym niekorzystną metodą proporcjonalnego odliczenia, a tym obliczonym metodą wyłączenia z progresją, osobom które stosując się do przepisów zapłaciły w Polsce podatek liczony metodą proporcjonalnego odliczenia.

Rozwiązania te dotyczyły dochodów osiąganych w latach 2002 - 2007 ze źródeł położonych poza terytorium Polski, co do których obowiązywała wówczas niekorzystna metoda proporcjonalnego odliczania.

W dużej mierze ustawa abolicyjna skierowana była do osób wyjeżdżających w celach zarobkowych do Wielkiej Brytanii  (największa fala migracji zarobkowej po wejściu Polski do Unii Europejskiej). Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, która określała, że z dochodów osiągniętych w Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej podatnik rozlicza się metodą  proporcjonalnego odliczenia przestała obowiązywać dopiero od 1 stycznia 2007 roku i zastąpiono ją  metodą wyłączenia z progresją.

Abolicja podatkowa w zakresie umorzenie zaległości podatkowych za lata 2002-2007 przestała obowiązywać, ponieważ zobowiązania dotyczące dochodów zagranicznych za rok 2007 uległy z dniem 1 stycznia 2014 r. przedawnieniu.

Obowiązywała i obowiązuje w dalszym ciągu ulga abolicyjna która wyrównuje obciążenia podatkowe wynikające ze stosowania dwóch obowiązujących w umowach metod unikania podwójnego opodatkowania: wyłączenia z progresją i proporcjonalnego odliczenia. Art. 27g (ulga abolicyjna) dotyczy podatników, którzy uzyskują dochody z tych krajów, z którymi umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie przewiduje stosowania metody wyłączenia z progresją, a jedynie ma zastosowanie metoda proporcjonalnego odliczenia. Kraje te to między innymi: Armenia, Belgia, Chile, Dania, Dania , Egipt, Finlandia, Gruzja, Holandia, Iran, Islandia, Kazachstan, Kirgistan, Korea Południowa, Macedonia, Mołdawia, Rosja, Stany Zjednoczone, Syria, Tadżykistan i Uzbekistan. Metoda proporcjonalnego odliczenia jest z reguły bardziej niekorzystna od metody wyłączenia z progresją. Ulga abolicyjna polega na wyrównaniu wysokości podatku płaconego przy rozliczaniu dochodów zagranicznych metodą odliczenia proporcjonalnego z podatkiem, który zapłacilibyśmy, gdyby dochody zostały rozliczone metodą wyłączenia z progresją

Tym z Państwa, którzy chcieliby bliżej zapoznać się z metodami obliczania podatku należnego od dochodów uzyskiwanych ze źródeł położonych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej proponujemy zapoznanie się z treścią naszej strony o metodach rozliczenia dochodów zagranicznych.

Osoby, które za granicą uzyskały dochody między innymi:

  • ze stosunku służbowego, pracy, pracy nakładczej, spółdzielczego stosunku służbowego,
  • z działalności wykonywanej osobiście,
  • z działalności gospodarczej,
  • z praw majątkowych, praw autorskich i praw pokrewnych,

podlegające w Polsce rozliczeniu z zastosowaniem metody proporcjonalnego odliczenia, mają prawo do odliczenia od podatku dochodowego ulgi abolicyjnej, czyli kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy podatkiem obliczonym z zastosowaniem metody proporcjonalnego odliczenia a podatkiem obliczonym według metody wyłączenia z progresją.

Dla skorzystania z ulgi abolicyjnej podatnik wypełniają załącznik PIT-ZG w celu wykazania dochodów i podatku zapłaconego za granicą (przeliczonego na PLN), oraz w załączniku PIT/O  kwotę ulgi, o której mowa w art. 27g ustawy o PDOF. Kwoty z załączników przenoszone są odpowiednio do formularzy PIT 36, PIT 36L lub PIT 28.

Zgodnie z art. 27g ust. 3 ustawy o PDOF ulgi abolicyjnej nie można zastosować, w przypadku gdy dochody  z powyżej określonych źródeł pochodzą z krajów oraz terytoriów stosujących szkodliwą konkurencję podatkową, które wymienione są w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 16 stycznia 2005 roku opublikowanym w Dz. U. nr 94 poz. 790. Rozporządzenie wymienia 40 krajów i terytoriów między innymi Andorę, Bahamy, Bahrajn, Belize, Bermudy, Gibraltar, Jersey, Kajmany, Liberię, Liechtenstein, Monako, Panamę.

Ulga abolicyjna nie przewiduje możliwości korzystania z niej w ciągu roku podatkowego przy obliczaniu zaliczek na podatek dochodowy, a jedynie odlicza ją od dochodu w chwili sporządzania rocznego zeznania podatkowego.

Odliczenie wydatków związanych z rehabilitacją

W zeznaniu PIT-36, PIT-37 lub PIT-28 za 2013 rok podatnik może odliczyć wydatki związane z rehabilitacją. Odliczenie od dochodu (przychodu) wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych przysługuje:

  • osobom niepełnosprawnym,
  • osobom opiekującym się osobą niepełnosprawną.

Podatnicy niepełnosprawni uprawnieni do ulgi rehabilitacyjnej to osoby posiadające:

  • orzeczenie o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, zdefiniowanych w odrębnych przepisach,
  • decyzję przyznającą rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową lub rentę socjalną,
  • orzeczenie o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów,
  • orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31 sierpnia 1997 roku.

Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych (PDOF), wydatki na cele rehabilitacyjne może odliczyć osoba na utrzymaniu, której znajduje się osoba niepełnosprawna będąca:

  • współmałżonkiem,
  • dzieckiem własnym lub przysposobionym,
  • obcym dzieckiem przyjętym na wychowanie,
  • pasierbem,
  • rodzicem,
  • rodzicem współmałżonka,
  • rodzeństwem,
  • ojczymem,
  • macochą,
  • zięciem
  • synową.

Osoba niepełnosprawna nie może w roku podatkowym osiągnąć dochodu większego niż kwota 9.120 złotych.

Podatnicy uwzględniają w rozliczeniu z fiskusem wydatki limitowane i nielimitowane.

Wydatki limitowane to wydatki poniesione na:

  • opłacenie przewodników osób niewidomych zaliczanych do I i II grupy inwalidztwa oraz osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa. Maksymalna kwota odliczenia w roku podatkowym wynosi 2.280 złotych,
  • utrzymanie przez osoby niewidome i niedowidzące zaliczone do I lub II grupy inwalidztwa oraz osoby z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczone do I grupy inwalidztwa psa asystującego. Kwalifikacje potwierdzające status psa asystującego winny być udokumentowane specjalnym certyfikatem wydanym przez uprawnioną instytucję szkolącą. Maksymalna kwota odliczenia w roku podatkowym to 2.280 złotych,
  • używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa albo dzieci niepełnosprawne, które nie ukończyły 16 roku życia, dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne. Maksymalna kwota odliczenia w roku podatkowym wynosi 2.280 złotych.
  • leki, jeśli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki stale lub czasowo. W tym przypadku odliczeniu podlegają wydatki w wysokości przekraczającej 100 złotych w danym miesiącu. Suma nadwyżek w poszczególnych miesiącach roku podatkowego stanowi kwotę ulgi.

W razie kontroli organu podatkowego podatnik jest obowiązany przedstawić dowody niezbędne do ustalenia prawa do zastosowania ulgi, odpowiednio w szczególności:

  • wskazać personalia osób, które opłacono w związku z pełnieniem przez nie funkcji przewodnika,
  • udokumentować fakt posiadania psa i jego kwalifikacji potwierdzonych certyfikatem,
  • okazać dokumenty potwierdzające zlecenie i odbycie niezbędnych zabiegów leczniczo-rehabilitacyjnych,
  • okazać faktury dokumentujące zakup leków, które zawierają dane nabywcy i określają wysokość wydatkowanych kwot.

Ilekroć jest mowa o osobach zaliczonych do:

  • I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których orzeczono całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo znaczny stopień niepełnosprawności,
  • II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których orzeczono całkowitą niezdolność do pracy albo umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Problemem może się okazać możliwość skorzystania z ulgi przez osoby u których niepełnosprawność orzeczono przed 31 sierpnia 1997 roku w orzeczeniach, których nie określono stopnia grupy inwalidzkiej. Osoby te powinny wystąpić z wnioskiem o ustalenie stopnia niepełnosprawności.

Wydatki nielimitowane tj. takie, które podlegają odliczeniu w całości. Zalicza się do nich nakłady poniesione na:

  • adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,
  • przystosowanie pojazdów mechanicznych do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,
  • zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego,
  • zakupu wydawnictw i materiałów (pomocy) szkoleniowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności,
  • odpłatności za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym,
  • odpłatności za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne,
  • opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa,
  • opłacenie tłumacza języka migowego,
  • kolonie i obozy dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci osób niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25 roku życia,
  • odpłatny, koniczny przewóz na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne tj. przewóz osoby niepełnosprawnej karetką transportu sanitarnego oraz przewóz osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub dzieci niepełnosprawnych do lat 16 - innymi środkami transportu.
  • odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem: na turnusie rehabilitacyjnym, w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, w zakładach lecznictwa uzdrowiskowego, w zakładach rehabilitacji leczniczej, w zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz na koloniach i obozach dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz dzieci niepełnosprawnych, które nie ukończyły 25 roku życia.

Podstawą skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej szczególnie w zakresie wydatków nielimitowanych jest ich udokumentowanie. Oznacza to, że korzystając z odliczenia musimy posiadać dowód ich poniesienia. Dowodem takim może być faktura, rachunek, wpłata pocztowa lub dowód przelewu bankowego, o ile wynika z nich kto, kiedy, komu oraz ile i za co zapłacił.

Jeśli podatnik skorzystał z odliczenia, a po przekazaniu zeznania do urzędu skarbowego zorientował się, że nie posiada dowodów uprawniających do skorzystania z ulgi, powinien złożyć korektę zeznania.

Odliczenie od dochodu przysługuje, jeżeli wydatki te nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone w jakiejkolwiek formie.

Jeżeli wydatki te były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), to odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych fundusz (środków) lub zwrócone w jakiejkolwiek formie.  

Darowizny w PIT-36, PIT-37 i PIT-28

Darowizny

Zgodnie z ustawą z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361 z późniejszymi zmianami) podatnik może odliczyć od dochodu (przychodu) darowizny o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy. Są to darowizny przekazane na cele:

1. Prowadzenie działalności pożytku publicznego, które obejmują zadania z zakresu działalności:

  • pomocy społecznej,
  • na rzecz integracji i reintegracji zawodowej i społecznej,
  • upowszechniania i ochrony praw dziecka,
  • charytatywnej,
  • podtrzymywania i upowszechniania tradycji narodowej,
  • na rzecz mniejszości narodowych i etnicznych oraz języka regionalnego,
  • ochrony i promocji zdrowia,
  • na rzecz osób niepełnosprawnych,
  • promocji zatrudnienia i aktywizacji zawodowej, 
  • na rzecz równych praw kobiet i mężczyzn,
  • na rzecz osób w wieku emerytalnym,
  • wspomagającej rozwój gospodarczy,
  • wspomagającej rozwój oraz rozpowszechnianie nowych rozwiązań technicznych w gospodarce,
  • wspomagającej rozwój wspólnot i społeczności lokalnych,
  • nauki, szkolnictwa, edukacji, oświaty i wychowania,
  • wypoczynku dzieci i młodzieży,
  • kultury, sztuki, ochrony dóbr kultury i dziedzictwa narodowego,
  • wspierania i upowszechniania kultury fizycznej,
  • ekologii i ochrony przyrody,
  • turystyki i krajoznawstwa,
  • bezpieczeństwa i porządku publicznego,
  • obronności państwa i działalności Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,
  • upowszechniania i ochrony wolności i praw człowieka oraz swobód obywatelskich i działań na rzecz demokracji,
  • ratownictwa i ochrony ludzi,
  • pomocy ofiarom katastrof, klęsk żywiołowych, wojen i konfliktów zbrojnych w kraju i za granicą,
  • ochrony praw konsumentów,
  • na rzecz integracji europejskiej oraz rozwijania kontaktów i współpracy między społeczeństwami,
  • promocji i organizacji wolontariatu,
  • pomocy Polakom za granicą,
  • na rzecz kombatantów i osób represjonowanych,
  • promocji Rzeczypospolitej Polskiej,
  • działalności na rzecz rodziny, macierzyństwa i rodzicielstwa,
  • przeciwdziałania uzależnieniom i patologiom społecznym. 

Działalność pożytku publicznego realizowana jest przez organizacje pozarządowe:

  • niebędące jednostkami sektora finansów publicznych,
  • osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, w tym fundacje i stowarzyszenia niedziałające w celu osiągnięcia zysku,

oraz

  • osoby prawne i jednostki organizacyjne działające na podstawie przepisów o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku Państwa do innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancji wolności sumienia i wyznania, jeżeli ich cele statutowe obejmują prowadzenie działalności pożytku publicznego,
  • stowarzyszenia jednostek samorządu terytorialnego,
  • spółdzielnie socjalne,
  • spółki akcyjne i spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz kluby sportowe będące spółkami działającymi na podstawie odrębnych przepisów,

a które nie działają w celu osiągnięcia zysku oraz przeznaczają całość dochodu na realizację celów statutowych oraz nie przeznaczają zysku do podziału między swoich członków, udziałowców, akcjonariuszy i pracowników.

Organizacje te nie muszą posiadać statusu organizacji pożytku publicznego.

Niniejszy punkt opracowano na podstawie ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 roku o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. nr 234 poz. 1536).

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy o PDOF darowizny stanowiące podstawę odliczenia mogą być przekazane równoważnym organizacjom określonym w przepisach o działalności pożytku publicznego obowiązujących w innym niż Rzeczypospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzącym działalność pożytku publicznego, pod warunkiem istnienia możliwości uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, na którego terytorium organizacja posiada siedzibę.

2. Kultu religijnego,

3. Krwiodawstwa realizowanego przez honorowych dawców krwi.

Łączna kwota darowizny nie może przekraczać 6% osiągniętego dochodu (PIT 37, PIT 36) lub przychodu (PIT 28).

Inną formą darowizn uprawniającą do ich odliczeń od dochodu (przychodu) są darowizny wynikające z odrębnych ustaw, które stanowią odrębną pozycję w załączniku PIT-O, dotyczą tzw. darowizn kościelnych. W przypadku tych darowizn, limit 6% nie obowiązuje, ale dotyczą wyłącznie kościelnej działalność charytatywno-opiekuńczą.

Inne darowizny przekazane na cele kultu religijnego np. budowę kościoła podlegają 6-cio procentowemu limitowi.

Darowizny odliczane w ramach limitu powinny być udokumentowane dowodem wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego, a w przypadku darowizny innej niż pieniężna dokumentem określającym jej wartość oraz oświadczeniem obdarowywanego o jej otrzymaniu.

Darowizny na cele charytatywno-opiekuńcze, czyli te nielimitowane, a realizowane przez organizacje kościelne muszą być udokumentowane dodatkowo sprawozdaniem o przekazaniu darowizny na cele charytatywno-opiekuńcze, które darczyńca powinien w ciągu dwóch lat od dnia przekazania darowizny otrzymać od kościelnej osoby prawnej.

Inne zasady co do udokumentowania i określenia wartości obowiązują w przypadku darowizny przekazywanej na cele krwiodawstwa przez honorowego dawcę krwi o czym piszemy w artykule "Darowizna krwiodawstwa w zeznaniu podatkowym PIT 28".

Odliczeniu nie podlegają darowizny poniesione na rzecz:

  • osób fizycznych,
  • osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, prowadzących działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali, lub handlu tymi wyrobami.

                        

Ulga na dzieci

W rozliczeniu ulgi na dziecko za rok 2013 zaszły istotne zmiany, warto się bliżej przyjrzeć przed rozpoczęcie tworzenia zeznań PIT za 2013 rok. Zmiany te polegają na wprowadzeniu limitów dochodu dla podatnika lub podatników odliczających ulgę za jedno dziecko, oraz wprowadzeniu wyższych limitów odliczeń za trzecie dziecko i każde następne.

Jeżeli mamy tylko jedno dziecko to przysługuje nam ulga w tej samej wysokości co rok temu, czyli 1112,04 zł, 92,67 zł miesięcznie, ale tylko pod warunkiem, że dochody podatnika rozliczającego się samodzielnie nie przekroczyły kwoty 56000 zł lub dochody małżonków rozliczających się wspólnie nie przekroczyły kwoty 112000 zł. Jeżeli nastąpiło przekroczenie tych limitów to ulga na jedno dziecko nie należy się.

W przypadku dwójki dzieci nic się nie zmienia względem poprzedniego roku, odliczamy 1112,04 zł za rok, 92,67 zł miesięcznie na każde dziecko.

Podatnicy z trójką dzieci mogą odliczyć za trzecie dziecko wyższą kwotę, jest to 1668,12 rocznie, 139,01 zł miesięcznie. Za czwarte dziecko i każde następna można odliczyć od podatku kwotę 2224,08 zł rocznie 185,34 zł miesięcznie.

Pamiętajmy o tym, że ulgę na dzieci odlicza się za każdy miesiąc sprawowania opieki nad dzieckiem, czyli w przypadku nie sprawowania jej przez cały rok stawkę miesięczną mnożymy przez ilość miesięcy sprawowania opieki, uwzględniamy tutaj każdy miesiąc w którym opieka była sprawowana, niezależnie od tego czy był to cały miesiąc czy tylko jego część, czyli np. jeżeli dziecko urodziło się w połowie stycznia roku podatkowego to odliczamy ulgę za wszystkie miesiące.

Ulgę na dzieco odliczamy na załączniku PIT/O (PIT/0). Chyba najłatwiej odliczymy ulgę na dziecko i sporządzimy nasze PITy programem PITy 2013/2014, który jest całkowicie darmowy i znakomicie ułatwia sporządzanie druków PIT i odliczanie wszelkich ulg podatkowych.

 pit o pit-0 ulga na dzieci